Chwaściarnia powstała w 2020 roku jako otwarta pracownia zielarska w Autonomicznej Przestrzeni Edukacyjnej na Jazdowie z inicjatywy Julii Krupy. Główną motywacją do założenia grupy była chęć pogłębiania wiedzy zielarskiej zgodnie z jej tradycyjnym powstawaniem — w sposób oparty na doświadczeniu, słownej wymianie informacji i kolektywnej praktyce.

W momencie lockdownu spowodowanego pandemią Covid w 2020 roku rozpoczął się kulturowy zwrot w kierunku natury, wraz z trendowaniem stylu cottagecore, inspiracją słowiańskim dziedzictwem i naturalnymi lekami, a także dziś obecnym zjawiskiem tradycyjnego modelu prowadzenia domu przez kobiety zwanego trad wives. Nawigowanie powrotu do praktyki zielarstwa wymagało odpowiedniego namysłu nad zagrożeniami, ale i celami takiego ruchu wobec kryzysu klimatycznego. 

Dla Chwaściarni istotne jest uważne podejście do ekosystemów, obecne we wszystkich elementach praktyki: od spaceru zbierackiego, doświadczania krajobrazu i sensorycznego odbioru roślin, po przetwarzanie surowców i ich konsumpcję. Jest ono podstawą do nawiązywania relacji z roślinami, zawiązywania ekosystemowych sojuszy stawiających czoła postępującym zmianom i kryzysom ekologicznym. 

Od 2024 roku Chwaściarnia funkcjonuje jako kolektyw artystek i badaczek zainteresowanych dialogiem międzygatunkowym z roślinami. Grupa angażuje się w prowadzenie otwartych spotkań, warsztatów i spacerów zbierackich we współpracy z różnymi instytucjami miejskimi, zwracając uwagę na obecność roślin, w tym roślin leczniczych, w mieście. 

Wprowadzenie metodologii badań artystycznych pozwoliło na rozwinięcie metod i narzędzi świadomego i owocnego współbycia z roślinami. W 2023 na łamach Czasu Kultury ukazał się współautorski artykuł (J. Krupa, J. Soćko) „Fitomisteria. Zielarska praktyka spekulatywna” opisujący jeden z projektów grupy. W 2024 kolekty przeprowadził spacery performatywne na Zakolu Wawelskim, włączając praktyki artystyczne w badania terenowe. W doświadczeniu grupy są także liczne warsztaty z różnorodnymi społecznościami, takimi jak działkowcy, aktywiści, emeryci.

Obecnie kolektyw pracuje nad dalszymi współpracami z inicjatywami miejskimi i różnymi modelami zwiększania powszechności wiedzy zielarskiej, jako wiedzy o roślinach i samopomocy, opartej na działaniach wspólnototworzących.